Multilingual Folk Tale Database


Die Lebenszeit (Jacob & Wilhelm Grimm)

Czas żywota The duration of life
unknown author Margaret Hunt
Polish English
Gdy Bóg stworzył świat i miał wszystkim stworzeniom wyznaczyć czas żywota, przyszedł osioł i zapytał: "Panie, jak długo mam żyć?" When God had created the world and was about to fix the length of each creature's life, the ass came and asked, "Lord, how long shall I live?"
– "Trzydzieści lat," odpowiedział Bóg, "będzie dobrze?" - "Thirty years," replied God; "does that content thee?"
– "Ach, Panie," odparł osioł, to bardzo długi czas. - "Ah, Lord," answered the ass, "that is a long time.
Wspomnij na mój żywot pełny udręki: Od rana do nocy dźwigam wielkie ciężary, ciągnę wory ze zbożem do młyna, aby inni mogli jeść chleb, a nie szczędzą mi kopnięć i batów, aby mi zapału dodać. Think of my painful existence!
Odpuść choć część z tego czasu." To carry heavy burdens from morning to night, to drag sacks of corn to the mill, that others may eat bread, to be cheered and refreshed with nothing but blows and kicks.
Zmiłował się Bóg i podarował mu osiemnaście lat. Relieve me of a portion of this long time."
Osioł odszedł pocieszony, pokazał się pies. " Then God had pity on him and relieved him of eighteen years.
Jak długo chcesz żyć?" The ass went away comforted, and the dog appeared. "
rzekł Bóg do niego, "Dla osła trzydzieści lat to za dużo, ale ty będziesz zadowolony." How long wouldst thou like to live?"
– "Panie, odrzekł pies," Czy taka jest Twoja wola? said God to him. "
Wspomnij, ile nabiegać się muszę, nogi tego nie wytrzymają długo. Thirty years are too many for the ass, but thou wilt be satisfied with that."
A gdy stracę głos by szczekać i zęby by gryźć, cóż pozostanie mi innego, jak biegać z kąta w kąt i burczeć?" - "Lord," answered the dog, "is that thy will?
Bóg ujrzał, że miał rację i odpuścił mu dwanaście lat. Consider how I shall have to run, my feet will never hold out so long, and when I have once lost my voice for barking, and my teeth for biting, what will be left for me to do but run from one corner to another and growl?"
Potem przyszła małpa. " God saw that he was right, and released him from twelve years of life.
Pewnie chcesz dożyć trzydziestki?" Then came the monkey. "
powiedział Pan do niej, "Nie musisz pracować jak osioł i pies, zawsze jesteś dobrej myśli." Thou wilt certainly live thirty years willingly?"
– "Ach, Panie," odpowiedziała, "Tak to wygląda, ale jest inaczej. said the Lord to him. "
Gdy z nieba pada kasza jaglana, nie mam łyżki. Thou hast no need to work as the ass and the dog have to do, and wilt always enjoy thyself."
Muszę się wygłupiać i wykrzywiać gębę aby ludzi rozbawić, a gdy podają mi jabłko i je gryzę, to jest kwaśne. - "Ah!
Jakże często smutek skrywa się za zabawą! Lord," he answered, "it may seem as if that were the case, but it is quite different.
Nie wytrzymam trzydziestu lat." When it rains porridge I have no spoon.
Bóg był łaskawy i podarował jej dziesięć lat. I am always to play merry pranks, and make faces which force people to laugh, and if they give me an apple, and I bite into it, why it is sour!
Wreszcie pokazał się człowiek. How often sadness hides itself behind mirth!
Był radosny, zdrowy i świeży. I shall never be able to hold out for thirty years."
Prosił Boga, by wyznaczył mu czas. " God was gracious and took off ten.
Trzydzieści lat będziesz żył." At last man appeared, joyous, healthy and vigorous, and begged God to appoint his time for him. "
Rzekł Pan, "Wystarczy ci?" Thirty years shalt thou live," said the Lord. "
– "To bardzo mało czasu!" Is that enough for thee?"
zawołał człowiek, "Kiedy zbuduję już swój dom, a ogień będzie się palił w moim piecu, gdy zasadzę drzewa, zakwitną i wydadzą owoce, a ja będę się cieszył życiem, będę musiał umrzeć! - "What a short time," cried man, "when I have built my house and my fire burns on my own hearth; when I have planted trees which blossom and bear fruit, and am just intending to enjoy my life, I am to die!
O panie, przedłuż mi życie." O Lord, lengthen my time."
– "Dodam ci osiemnaście lat osła," rzekł Bóg. " - "I will add to it the ass's eighteen years," said God. "
Ciągle to mało," odparł człowiek, "Dostaniesz jeszcze dwanaście lat psa." That is not enough," replied the man. "
– "I to wciąż mało." Thou shalt also have the dog's twelve years."
– "Dobrze," powiedział Bóg, "Dam ci jeszcze dziesięć lat małpy, ale więcej już nie dostaniesz." - "Still too little!"
Człowiek odszedł, ale nie był zadowolony. - "Well, then," said God, "I will give thee the monkey's ten years also, but more thou shalt not have."
Tak więc żyje człowiek siedemdziesiąt lat. The man went away, but was not satisfied.
Pierwsze trzydzieści to jego człowiecze lata, szybko mijają – jest zdrowy, pogodny, pracuje ochoczo i cieszy się życiem. So man lives seventy years.
Potem nadchodzi osiemnaście lat osła, kładą na niego ciężar za ciężarem, musi nosić ziarno, które karmi innych, a za wierną służbę dostaje baty i kopniaki. The first thirty are his human years, which are soon gone; then is he healthy, merry, works with pleasure, and is glad of his life.
Potem jest dwanaście lat psa, leży po kątach i burczy, nie ma zębów by gryźć. Then follow the ass's eighteen years, when one burden after another is laid on him, he has to carry the corn which feeds others, and blows and kicks are the reward of his faithful services.
A gdy minie ten czas, nadchodzi na ostatek dziesięć lat małpy. Then come the dog's twelve years, when he lies in the corner, and growls and has no longer any teeth to bite with, and when this time is over the monkey's ten years form the end.
Człowiekowi mętnieje umysł, robi się durny i wyprawia głupie rzeczy i staje się pośmiewiskiem dzieci. Then man is weak- headed and foolish, does silly things, and becomes the jest of the children.


Change: Change: