Multilingual Folk Tale Database


Ananse eni Akekrehemaa

De spin en de schildpad The Spider and the Turtle
Maarten Janssen unknown author
Dutch English
Op een dag plukte Anansi de spin wat dikke en lekkere groenten uit zijn tuin. One day Anansi the spider picked some very fat and tasty vegetables from his garden.
Hij bakte ze zorgvuldig en ze roken overheerlijk. He baked them with much care and they came out smelling delicious.
Hij kon niet wachten om te gaan zitten om ze op te eten. He could not wait to sit down and eat them.
Precies op dat moment klopte er iemand op de deur. Just then there was a knock at his door.
Het was Schildpad, die de hele dag aan het reizen was geweest, en die moe was en honger had. It was Turtle, who had been traveling all day and was very tired and hungry.
"Hallo Anansi", zei Schildpad. " "Hello, Anansi," said Turtle. "
Ik ben zo lang aan het wandelen geweest, en ik rook de lekkerste groenten die ik ook geroken heb. I have been walking for so long, and I smelt the most delicious vegetables I have ever smelt.
Zou je zo vriendelijk willen zou om je maaltijd met mij te delen?" Would you be so kind as to share your meal with me?"
Anansi kon niet weigeren, want het was de gewoonte in zijn land om je maaltijd te delen met gasten tijdens etenstijd. Anansi could not refuse, for it was the custom in his country to share your meal with visitors at mealtime.
Maar hij was niet erg blij, want hij was een beetje hebberig, en wilde de lekkere groenten allemaal voor hemzelf hebben. But he was not very happy, for Anansi was a little too greedy and wanted the delicious vegetables all to himself.
Dus dacht Anansi een poosje na en verzon een plan. So Anansi thought for a while and came up with a scheme.
"Kom toch binnen, Schildpad. "Please do come in, Turtle.
Het is me een eer om je als mijn gast te hebben vanavond. I would be honored to have you as my guest this evening.
Ga zitten, neem een stoel en help jezelf. " Sit down, grab a chair and help yourself. "
Schildpad kwam binnen en ging zitten, maar juist als hij een stuk groente wilde pakken, riep Anansi: "Schildpad, weet je niet beter dan met vuilde handen aan tafel te komen?" Turtle came inside and sat down, but just as he reached for a vegetable, Anansi yelled, "Turtle, don't you know better than to come to the table with dirty hands?"
Schildpad keek naar zijn handen en zag dat ze inderdaad vies waren. Turtle looked down at his hands and saw that they were filthy.
Hij was de hele dag aan het kruipen geweest en hij had niet de kans gehad om zich schoon te maken. He had been crawling all day and had not had a chance to clean up.
Schildpad stond op en ging naar de rivier om zijn voeten te wassen. Turtle got up and went to the river to clean his feet.
Hij wandelde, langzaam zoals schildpadden dat doen, de hele weg terug naar het huis en toen hij aankwam, was Anansi al begonnen met eten. He walked, slowly like all turtles, all the way back up to the house, and when he returned, Anansi had already begun to eat.
"Ik wilde niet dat deze lekkere groenten koud zouden worden, dus ik moest wel beginnen", zei Anansi. " "I didn't want these tasty vegetables to get cold, so I had to begin," said Anansi. "
Maar eet nu dan met me mee, Schildpad". But please do join me now, Turtle. "
Schildpad ging weer zitten en reikte naar de stuk groente, maar Anansi schreeuwde opnieuw naar hem. Turtle sat down again and reached for a vegetable, but again Anansi yelled at him.
"Schildpad, hoorde je niet wat ik zei? "Turtle, did you not hear me before?
Het is niet beleefd om aan tafel te komen met vuile handen!" It is not polite to come to the table with dirty hands!"
Hij keek en zag dat zijn schone handen opnieuw vies waren geworden, omdat hij op ze gekropen had om terug naar het huis te komen. He looked down and saw that his clean hands had turned dirty once more, since he had to crawl on them to get back to the house.
Dus wandelde hij opnieuw naar de rivier om zichzelf te wassen. So he walked down to the river once more to wash himself.
En dit keer, als hij terugwandelde, liep hij voorzichtig over het gras zodat zijn handen schoon bleven. And when he returned this time, he was careful to walk on the grass so his hands would stay clean.
Maar tegen de tijd dat hij aan tafel ging zitten, had Anansi alle lekkere groenten al opgegeten, en er was niets over. But by the time he sat down at the table, Anansi had finished up the tasty vegetables and not a single bit was left.
Schildpad keek een poosje naar Anansi, en zei: "Dank je dat je je maal met mij gedeeld hebt. Turtle looked at Anansi for a moment and then said, "Thank you for sharing your meal with me.
Als je ooit in de buurt van mijn huis bent, laat me je dan iets voor je terug doen". If you ever find yourself near my house, please let me return the favour. "
En toen wandelde hij langzaam de deur uit en vervolgde zijn weg. And then he slowly walked out the door and continued his way.
De dagen verstreken, en Anansi dacht steeds vaker aan de maaltijd die Schildpad hem beloofd had. The days went by and Anansi thought more and more of that meal that Turtle had offered.
Hij raakte meer en meer geïnteresseerd in een gratis maaltijd, en uiteindelijk hield hij het niet meer. He got more and more interested in a free dinner and finally could not stand it anymore.
Hij ging op pad om het huis van Schildpad te vinden. He set off one day to find Turtle's house.
Hij vond Schildpad terwijl deze zat te zonnen aan de riveroever rond etenstijd. He found Turtle sunning himself on a riverbank just around dinnertime.
Schildpad keek op en zei: "Hallo Anansi, ben je gekomen om een avondmaal met me te nuttigen?" Turtle looked up and said, "Hello, Anansi, have you come to share an evening meal with me?"
"Oh ja, ja!" "Oh yes, yes!"
, zei Anansi, die met de minuut hongeriger weg. said Anansi, who was growing hungrier and hungrier by the minute.
Schilpad dook onderwater naar zijn huis om de tafel te dekken voor het eten. Turtle went underwater to his house to set the dinner table for dinner.
Hij kwam snel weer terug naar de oever en zei: "De tafel is gedekt, en het voedsel is klaar. Soon he came back to the bank and said, "Your place is waiting and the food is ready.
Kom mee, Anansi". Please join me, Anansi. "
En toen dook hij onder water en begon langzaam zijn maaltijd te eten. And then he dived underwater and began to slowly eat his meal.
Anansi sprong het water in, maar hij kon de bodem van de rivier niet bereiken. Anansi jumped into the water, but could not get down to the bottom of the river.
Hij probeerde naar beneden te zwemmen, maar hij was zo licht dat hij steeds weer naar de oppervlakte dreef. He tried to swim down, but he was so light that he kept popping back up to the surface.
Hij probeerde te duiken en hij probeerde een rugslag. He tried diving, and he tried a backcrawl.
Hij probeerde het met een aanloopje, maar niets hielp om bij de bodem van de rivier te komen. He tried a running jump, but nothing would help him get down to the river bottom.
In de tussentijd was Schildpad langzaam door aan het eten. In the meantime, Turtle was slowly eating his meal.
Anansi wilde niet zijn gratis maaltijd opgeven, en liep naar de waterkant om te bedenken wat hij zou doen. Anansi was not about to give up a free meal, and went to the riverside wondering what he would do.
Uiteindelijk kreeg hij een idee. Finally he had an idea.
Hij begon stenen en rotsen te verzamelen en stopte ze in zijn jaszakken. He started grabbing stones and rocks and stuffed them into his jacket pockets.
Toen hij ditmaal in het water sprong, zonk hij helemaal naar de bodem, en kon aan tafel gaan zitten. Now when he jumped into the water he sank right down to the bottom and was able to take his place at the table.
Op de tafel stond een geweldig feestmaal vol met heerlijk eten. The table was a beautiful banquet full of delicious foods.
Anansi kon niet geloven hoeveel lekker voedsel er voor zijn neus stond, en kon niet wachten om te gaan eten. Anansi could hardly believe how many tasty food was before him and could not wait to start.
Maar juist als hij naar het eerste stukje eten greep, stopte Schilpad met eten en zei: "In mijn land eten we niet met onze jas aan aan tafel". But just as he reached for the first morsel, Turtle stopped eating and said: "In my country, we do not wear our jackets to the table. "
Anansi zag dat Schildpad inderdaad zelf zijn jas had uitgedaan voordat hij was gaan zitten. Anansi noticed that Turtle had removed his own jacket before sitting down.
Anansi begon zijn jas uit te trekken, maar zodra hij hem over zijn schouders had getrokken, schoot hij terug naar de oppervlakte. Anansi started to remove his jacket, and as soon as it was off of his shoulders, he went straight back up to the surface.
Hij stak zijn hoofd onder water en zag hoe Schilpad, daar beneden, langzaam van zijn heerlijke feestmaal zat te genieten. He stuck his head down into the water and saw Turtle, down there, slowly enjoying that wonderful banquet.


Change: Change: