Multilingual Folk Tale Database


Ananse eni Akekrehemaa

O' ragnò e a' tartarùg Era aranha e era tartauga
Anna Mondragón Aitor Fuentes Parés
Neapolitan Occitan
Nu' juorno o' ragnò Anansì raccòls dal suo ciardin ra' verdùr assaie grande e squisità. A' cossè cu paziènz e attenziòn o' fornò, avevà davvèr nu' buòn odorè. Nun vedevà l''orà e' sedèrs a mangiarlà. Un dia, era aranha Anansi coelhec quauques verdures fòrça grosses e sabroses deth sòn jardin. Les codec damb plan de suènh e hègen plan bona flaira. No podie demorar entà sèir e minjar.
In chillu mument qualcùn bùssò a' portà. Era Tartarùg ca' avevà viaggiàt tuttò o' juorno ed era assaie stancà e affamatà. Just en aqueth moment quauquarrés truquèc ena pòrta. Ère era Tortuga, qu'auie viatjat tot eth dia e ère plan cansada e auie fòrça hame.
"Ciaò, Anansì", ricette Tartarugà. "Ho camminàt a lungò e teng sentìt o' migliòr profùm e' verdùr ra' mia vità. Sarèst accussì gentìl ra dividèr a' cenà toja cu mè?" "Òla, Anansi," diguec era Tortuga. "È caminat pendent tant de temps, e è sentut era flaira des verdures mès delicioses qu’aja aulorat jamès. Series tan amabla de partir eth tòn minjar damb jo"?
Anansì nun potevà ricere e' no pecché into suo pais era abitudìn condividèr o' cibò cu e' ospitì. Ma nun era particolarmènt felicè pecché era nu' pò'' egoìst e volevà tenèrs chella squisìt verdùr sul ppe sé. Accussì Anansì ci pènsò su nu' pò'' ed escogìtò nu' pianò. Anansi non se i podie negar, perque en sòn país ère costum partir eth minjar damb es visitaires. Totun, non ère plan contenta, perque Anansi ère un shinhau cobdiciosa e volie totes es verdures delicioses entà era soleta. Atau donques, Anansi se metec a pensar e se li acudic un plan.
"Pèr favorè, entrà, Tartarugà. Sarà nu' onorè avertì comm ospitè staserà. Sieditì, chesta è a' sedià, toja e servitì." "Se vos platz, entre, Tortuga. Serie un aunor auer-te coma convidat aguesta net. Sete aciu qu’ as ua cagira, e servís-te. "
Tartarùg èntrò e si sedettè, ma quann stavà ppe assaggiàr a' verdùr Anansì grìdò: "Tartarugà, nun saje ca' è maleducaziòn sedèrs a tavula cu e' manì sporchè?" Era Tortuga entrèc e seiguec, mès quan ère a punt de provar era verdura, Anansi cridèc: "Tortuga, non sabes que non se pòt sèir ena taula damb es mans lordes?"
Tartarùg si guàrdò e' manì e vidè ca' eranò sporchè. Avevà gattonàt tuttò o' juorno e nun avevà avutò modò e' lavarselè. Quindì si àlzò e àndò o' fiumè a lavàrs e' piedì. Cammìnò, lentà comm tuttè e' tartarughè, ppe tutta a' stradà finò a casa e quann tornò Anansì avevà già iniziàt a mangiarè. Era Tortuga se guardèc es mans e vedèc que les auie plan lordes. Auie caminat tot eth dia e non auie agut era oportunitat de lauar-se es mans. Alavetz era Tortuga se lheuèc e anèc entà eth arriu a lauar-se-les. Hec eth camin entà era casa pòga poc, coma totes es tartaugues, e quan tornèc Anansi ja auie començat a minjar.
"Nòn volevò ca' chesta squisìt verdùr si raffreddassè, ppe cui teng dovutò iniziarè", ricette Anansì. "Ma ppe favorè, uniscìt adessò, Tartarugà". "Non volie qu'era verdura se heiredés tanlèu qu'è començat", didec Anansi. "Mès, se vos platz, sète Tortuga".
Tartarùg si sedètt e' nuovò e presè nu' pò'' e' verdurà, ma Anansì grìdò e' nuovò. Era Tortuga se setièc de nau e se servic era verdura, mès de nau Anansi li didec:
"Tartarugà, nun aie sentìt cosà te teng ritt primà? È maleducaziòn sedèrs a tavula cu e' manì sporchè!" "Tortuga, non m'as escotat? Non ei de bona educacion sèir ena taula damb es mans lordes!”
Abbàssò o' sguàrd e vidè ca' e' manì si eranò sporcàt e' nuovò poìché e' avevà dovutè usarè ppe trascinàrs e tornare a casà. Quindi si avviò di nuovo verso il fiume per lavarsele. E chesta voltà, quann tornò indietrò, ebbè l''accortèzz e' camminàr sull''èrb ppe nun sporcàrl e' nuovò. Ma quann arrìvò a tavolà, Anansì avevà già terminàt tutta a' squisìt verdùr e nun ne restàv neànch nu' bocconè. Guardèc entà a baish e vedèc qu'es sues mans tornauen a èster lordes, ja que les auie de bessonh entà tornar ta casa. Tanlèu que caminèc entà er arriu un còp mès. E, aguest còp, quan tornèc auec era precaucion de caminar sus era èrba entà non enlordir-se es mans. Mès quan arribèc ara taula, Anansi ja s'auie acabat era verdura tan bona e non ne demoraue bric.
Tartarùg guàrdò Anansì ppe nu' istànt e poi dissè: "Graziè ppe avèr condivìs cu me o' toje cibò. Si nu' juorno capitì ra e' partì e' casa mià, ppe favorè, permettìm e' ricambiàr o' favorè". E poì, lentamentè, ùscì ra' puort e si ne àndò ppe a' sua stradà. Era Tortuga se demorèc en tot guardar Anansi e dempús didec: "Gràcies per partir eth tòn minjar damb jo. Se bèth còp vies apròp de casa mia, se vos platz, permitisme tornar-te eth favor". Dempús caminèc lentament entà dehòra e seguic eth sòn camin.
Passaròn e' iuorni e Anansì pensàv sempe e' cchiu' a' cenà ca' a' tartarùg e' avevà promessò. A' sua voglia e' magna' gratìs crescèv e, a' finè, nun riùscì cchiu' a contenerlà. Decisè nu' juorno e' incamminàrs e i' a cercàr a' casa e' Tartarugà. Passèren es dies e Anansi pensèc mès e mès en minjar qu'era Tortuga li auie aufrit. Eth sòn interès per sopar gratis no arturaue de créisher e, fin finau, no ac podèc suportar mès. Se metèc en marcha entà anar ta casa dera Tortuga.
Trovò Tartarùg 'ncoppa rivà e' nu' fiumè a piglià o' sol propeto versò l''orà e' cenà. Quan i arribèc, just ara ora deth sopar, era Tortuga prenie eth solei ath costat d'un arriu.
Tartarùg àlzò o' sguardò, o' vidè e dissè: "Ciaò Anansì, si venutò a cenarè cu mè?" Era Tortuga lheuèc es uelhs, lo vedèc, e didec: "Òla, Anansi, as vengut a partir un sopar damb jo?"
"Oh, sì sì!" ricette Anansì, ca' col passàr dei minutì avevà sempe cchiu' famè. Tartarùg si ne àndò a preparàr a' tavula ppe a' cenà int'a' sua casa sottacquà. Poi tornò a rivà e dissè: "La cenà è servìt e o' toje postò te aspettà. ppe favorè, seguìm Anansì". "Oh, òc, e tant!" didec Anansi, qu'auie fòrça e fòrça hame. Era Tortuga se capbusèc dejós dera aigua entà anar a casa sua e arturèc era taula per sopar. De seguida tornèc a gésser ara superfície e li didec: "Era taula ja ei arturada e eth minjar ei en punt. Se vos platz, seguís-me, Anansi".
E poi si immèrs e inizìò a magna' lentamentè. E alavetz se submergic dejós dera aigua e comencèc a minjar lentament.
Anansì si tùffò in acquà, ma nun riùscì a raggiungèr o' fondàl ro' fiumè. Cèrcò e' nuotàr versò o' bassò, ma era accussì leggèr ca' o' suo corpò risalìv ognì vota in superficiè. Anansi se lancèc ara aigua, mès no podec arribar enquiath hons der arriu. Sagèc de nadar cap ath hons, mès ère tan leugèra qu'eth sòn còs pujaue de nau ena superfície.
Cèrcò e' immergèrs e e' nuotàr ncopp'o' dorsò. Provò a saltàr in corsà, ma nientè o' aiutàv a raggiungèr o' fondàl ro' fiumè. Sagèc de bussejar e de nadar d'esquia. Dempús, sautèc damb totes es sues fòrces, mès no i auie manèra d'arribar enquiath hons der arriu.
Intànt a' tartarùg masticàv lentamènt a' cenà. Mentretant, era Tortuga minjaue pòga poc.
Anansì nun volevà rinunciàr a na' cenà gratìs e rìtornò a rivà pensànd a comm farè. A' finè ebbè un''ideà. Inizìò a raccoglièr sassì e pietrè e a mettèrl int'e' taschè ra' giaccà. Anansi no ère dispausada a renonciar a minjar gratis, e se metèc a pensar a veir com s'ac podie hèr. Fin finau, auec ua idèa. Comencèc a préner pèires e ròques, e se les hiquèc enes pòches dera giqueta.
Còsì, quann èntrò in acquà, àffondò e riùscì a piglià o' suo postò a tavolà. D'aguesta manèra, quan se hiquèc ena aigua s'enfonsèc enquiath hons e podec sèir en taula.
A' tavula era nu' banchètt e' cibò deliziosò. Anansì nun riuscìv a credèr a' quantìtà e' cibò squisìt ca' avevà nnanze aglì uocchi e nun potevà aspettàr oltrè. Era taula ère plia de minjar boníssim. Anansi non se podie creir era quantitat de minjar qu'auie deuant e no podie demorar per començar.
Ma quann si accìns a da' o' primò bocconè, Tartarùg smisè e' magna' e dissè: "Nèl mie paesè, a' giaccà a tavula nun si indòss maì." Mès tanlèu hec eth prumèr mos, era Tortuga deishèc de minjar e didec: "En mèn país non portam giqueta ena taula. "
Anansì vidè infàtt ca' Tartarugà, prima e' sedersì, si era toltà a' giaccà. Anansì inizìò a toglièrs a' giaccà e, nun appenà a' sfìlò ra e' spallè, sàlì e' nuovò drittò in superficiè. Misè a' capa sottacquà e vidè Tartarugà, lì sottò, godendòs lentamènt chillu meravigliòs banchettò. Anansi vedec qu'era Tortuga s'auie trèt era giqueta abantes de sèir. Anansi se comencèc a trèir era giqueta, e tan lèu com se la treiguec des espatles, gessec tirat cap ara superfície. Metec eth cap laguens dera aigua e vedec com era Tortuga, aquiu baish, gaudie lentament d'aquera taulejada meravelhosa.


Change: Change: